Visit Us On FacebookVisit Us On TwitterVisit Us On Instagram

100 dagen leven op schuldsaneringsniveau

Word ik dommer?

Word ik dommer?

Er zijn talloze mensen die een eeuwigheid onderzoek hebben gedaan naar wat leven in schaarste met je doet. En dat is niet mis.
Naast de overduidelijk zaken als stress, sociale uitsluiting, etc is er na veel en grondig onderzoek gebleken dat je, wanneer je in schaarste leeft, dommer wordt. Je IQ kan wel zakken met 13 punten.

Dat klinkt hard en erg onaardig vind ik. Ik vind het lastig om er iets zinnigs over te zeggen in mijn situatie omdat ik weet dat het eindig is. Het is slechts voor 100 dagen. De eerste maand zit er al bijna op. Die overigens voor mijn gevoel wel een stuk langer duurde dan de gemiddelde maand. Toch heb ik gevoel dat mijn hersenen minder goed werken. Ik denk niet dat mijn IQ gezakt is met 13 punten, ik zou mezelf ook niet dommer noemen. (Daar zijn de meningen vast over verdeeld, maar dat terzijde).

Wat dan wel? Ik ben slordig. Laat steken vallen, raak van alles kwijt, let minder goed op. Mijn concentratie is zeker niet wat het geweest is. Ik dwaal snel af en ben met andere zaken bezig. Namelijk: wat gaan we eten? Hoeveel geld heb ik nog? Wat is bijna op? En misschien wel de meest belangrijkste vraag: IS HET AL ZATERDAG? Voorheen vroeg ik me dat af omdat ik dan de heupen los kon gooien in de disco met de nodige vodka. Tegenwoordig hou ik me er mee bezig omdat zaterdag betekent dat ik weer geld krijg.

Mijn hoofd zit vol, ik ben moe en ik heb geen zin om altijd scherp te zijn. Nu al niet meer. Dat vind ik ernstig en niks voor mij! Ik ben graag scherp, attent en haat het om zaken niet snel regelen.

Ik denk als ik aan mijn baas zou vragen of ik net zo goed functioneer als een paar maanden geleden dat ik een nee knikkend hoofd zou krijgen. Maar degene die er het meest last van hebben zijn mijn 3 mannen. Mama weer te laat want sleutels kwijt, mama zit weer niet op te letten want ze zit aanbiedingen te speuren op haar telefoon. Man pissig want weer een brief vergeten. Ik vergeet zelfs wel eens een verjaardag. (Ik hou de post levend met mijn verjaardagskaarten). Ga zo maar door. Ik kan gerust zeggen: Maaike is niet zo scherp meer.