Visit Us On FacebookVisit Us On TwitterVisit Us On Instagram

100 dagen leven op schuldsaneringsniveau

Boodschappen doen met een krappe portemonnee

Boodschappen doen met een krappe portemonnee

De titel zegt het al. Boodschappen doen. Iets waar ik voorheen niet echt bij stilstond, waar ik niet perse een mening over had en wat ik af en toe soms heerlijk vond om te doen. Vooral als de kinderen niet mee waren.

Lekker langs alle rekken van een grote supermarkt opzoek naar lekkere dingen, nieuwe dingen en veel dingen. Dat is nu wel even anders. Nu is boodschappen doen een hele puzzel. En ik hou best van puzzelen, maar deze blijkt met de week ingewikkelder te worden. Het begint al bij het werk vooraf. Wat gaan we deze week eten? Ja, je leest het goed. Ik doe boodschappen voor de hele week. Dat is namelijk echt goedkoper. Zou je ook moeten doen!

Dat houdt in dat ik 4-7 gerechten moet bedenken. Op zaterdag bedenken waar ik woensdag zin in zou kunnen hebben. Lastig en onhandig. Want ik ben een impuls eter.

Maar daar is het niet mee gedaan. Op vrijdagavond, na een week werken, begint de koopjesspeurtocht. Op vrijdag zoek ik waar de boodschappen het goedkoopst zijn en op zaterdag (wanneer ik mijn leefgeld heb ontvangen) begint de jacht. Want zo voelt boodschappen doen voor mij nu. Jagen naar koopjes. Het kost me een halve dag om in verschillende winkels de goedkoopste items te scoren. Van de Lidl naar de Aldi, soms de Jumbo of de Vomar. Of de Albert Heyn als er goede bonus aanbiedingen zijn. En dat op de fiets want de auto die staat al geruime tijd stil.

Met mijn handen laad ik mijn wagen vol en in mijn hoofd reken ik mee. Klopt dat wel? Heb ik die radijsjes meegeteld? Heb ik mijn bonus kaart bij me? Rekent ze de 35% korting wel?

Opgelucht haal ik adem als het bedrag overeenkomt met wat in nog in mijn portemonnee heb zitten. Yes. Het is gelukt! We kunnen gaan koken.

Maar leuk? Nee, dat zeker niet. Eerder stressvol. En vooral, erg tijdrovend!