Visit Us On FacebookVisit Us On TwitterVisit Us On Instagram

100 dagen leven op schuldsaneringsniveau

Na 5 dagen een lege koelkast

Na 5 dagen een lege koelkast

De eerste week in budgetbeheer zit erop! Dat klinkt als een opluchting en dat is het ook. Wat viel dat tegen.

Na het uitgeven van 36,- euro voor grote boodschappen dacht ik dat ik er wel was voor de hele week. Maar opeens gingen er allemaal dingen op. Zo gaat dat blijkbaar als je dingen verbruikt. Wc papier, vuilniszakken, honing en aluminiumfolie (1.39 euro, duur he?). En nog een paar dingen waar wij in huis niet zonder kunnen maar wat opeens zonde lijkt van het geld. Dus, thuis met boodschappen voor een week avondeten en alle benodigdheden voor schone billen, kwam de vraag wat we dan gingen ontbijten. Uh, oh ja. Dat was ik even vergeten. Dus weer de deur uit, de markt op voor kaas van Kees (10,- euro) en brood van de bakker (15,- euro). De boodschappen hebben me de halve zaterdag gekost en 85% van de 100,- euro. 4 dagen later was het op.

Deels doordat de glazenwasser (10,- euro) op de stoep stond (luxe, I know) en deels omdat ik blijkbaar ergens geprogrammeerd ben om impuls aankopen te doen. Dat begon al met 2 friet voor 8,- euro op zaterdag. Dag 1 welteverstaan. “Dat is 7% van je budget” kreeg ik gelijk te horen van mijn bewindvoerder. Die impulsen gingen overigens door tot het geld op was. Impuls ijs, impuls koffie, impuls chocola. Oeps. Daar moet ik echt aan werken.

Ik heb na 5 dagen ook de overige 15,- euro opgenomen en die was binnen 24 uur op. Dus we zaten 1 dag met een lege koelkast en een lege portemonnee. Gelukkig had ik nog wat blikvoer in de voorraadkast dus we hebben genoeg te eten gehad. Maar man, wat heb ik me vergist. En deze week bestond, op de glazenwasser na, alleen aan uitgaven voor eten!

Het was niet alleen maar kommer en kwel, zo merk ik dat ik ook creatief word van een lege koelkast. Ramp 1 was toch wel dat de mayonaise op was. Mensen die mij een beetje kennen weten datĀ  ik en mayonaise hand in hand door het leven gaan. Hoe meer, hoe beter. Nu was de mayonaise dus op. Gelukkig woon ik samen met een man die verstand heeft van lekker eten en maakte in een handomdraai van een appel en een ei (zonnebloemolie en een ei) de heerlijkste mayonaise. Een hele pot voor minder dan 70 cent! Nu is de pot alleen wel binnen 20 minuten opgegaan, dus uiteindelijk was het niet echt geldbesparend. Maar als ik me weet te beheersen kunnen we liters mayo maken voor weinig geld!

Ik merk nu al dat het veel tijd kost, niet alleen letterlijke tijd, maar ook in mijn hoofd ben ik druk met het bedenken hoe ik het ga aanpakken.

Zelf dacht ik dat ik best bewust was van wat ik kocht, wat ik besteed per maand, maar gaandeweg kom ik erachter dat ik dat helemaal niet ben. Ik ga beter nadenkenĀ over wat koop. De luxe noten van de markt kan ik best laten, de Lidl heeft ook prima noten en de kinderen eten beide zonder het verschil te merken. De kaas van Kees en het brood van de bakker laat ik liever niet. Ben benieuwd hoe ik hier over 2 weken over denk.

En ja, die friet laat ik en ja de glazenwasser zal ik stop zetten. Maar hoe gaan we dit opvangen als de rekening van de tandarts binnen komt? Of als ik mijn fiets moet laten maken?