Visit Us On FacebookVisit Us On TwitterVisit Us On Instagram

100 dagen leven op schuldsaneringsniveau

Recente posts

100 dagen, en dan?

100 dagen, en dan?

Na 100 dagen, wat later dan gedacht, de laatste blog. Want ja, wat moet je nou schrijven aan het eind? Het was leerzaam? Het was goed om te doen? Doe het allemaal? Zorg dat je niet in de schulden komt? Clichés die we allemaal vooraf […]

De laatste loodjes

De laatste loodjes

Gister is er een Krappe Beurs Challenge gestart in de Kolenkitbuurt in Amsterdam West. Daar gaan professionals, ambtenaren en buurtbewoners een week lang op beperkt budget leven. Daarnaast krijgen ze elke dag een challenge. Uiteten met beperkt budget, gratis boodschappen scoren etc. Dit om zich […]

Slowfood

Slowfood

Zondag sprak ik op een slowfood festival over de toegankelijkheid van slowfood voor minimahuishoudens. Slowfood houdt zich bezig met eerlijk, gezond en duurzaam eten. Hun slogan is: Good, clean and fair food for All! Dit kan ik natuurlijk binnen 10 seconden onderuit halen. Want zodra […]

De domme waarheid

De domme waarheid

Voordat ik van start ging met dit project, heb ik verschillende IQ testen gedaan. Veel onderzoek wijst uit dat je van leven in schaarste dom wordt. Of dat je er in ieder geval domme dingen van gaat doen. En dat effect is al zichtbaar op […]

Taart zonder slagroom

Taart zonder slagroom

Afgelopen maandag was ik jarig. En ik hou heel erg van mijn verjaardag, ik denk dat het mijn lievelingsdag van het jaar is. Dan nodig ik graag alle mensen die ik lief heb uit, verzorg feesten tot diep in de nacht, met cocktails, hapjes en […]

Blogloos

Blogloos

Ik had 2 weken geen zin, ik wist niet waar ik over moet schrijven. Er verandert namelijk niks. Het is elke week hetzelfde. Soms wat meer stress, soms wat minder. Dus blogloos. Vrijdag begint het boodschappenlijstje zich te vullen, op zaterdag doen we boodschappen, bedenk […]


Waarom 100 dagen onder bewind?

Waarom 100 dagen onder bewind?

Waarom 100 dagen onder bewind?

Die vraag krijg ik vaak te horen. Van familie, vrienden, maar vooral van vreemden via de verschillende social media kanalen. Ja, waarom doe ik het eigenlijk?

Omdat ik het belangrijk vind dat er aandacht komt voor dit maatschappelijke probleem. Armoede is voor mij absoluut geen spelletje, ik maak mij erg hard voor mensen die in armoede leven en dit is ook absoluut niet wat ik met dit project doe. Het is niet mijn bedoeling om over te komen als iemand die even arm zijn probeert na te bootsen. Het is bedoeld om er van te leren zodat ik de doelgroep nog beter kan helpen.

Ik ben zelf werkzaam in de armoedebestrijding in Amsterdam en kom dagelijks met gezinnen in aanraking die het met heel veel minder moeten doen. Dit heeft overal invloed op, de mate van stress die hierbij komt kijken zal ik nooit kunnen evenaren. De langdurige spiraal van armoede is iets wat ik in 100 dagen niet zal meemaken.

En dat is ook absoluut niet wat ik beoog te doen…

Ik leef onder budget om te kijken of het mogelijk is om rond te komen, waar loop ik tegen aan, zijn er voldoende voorzieningen, om te schreeuwen dat er meer gedaan moet worden voor deze doelgroep, om aandacht te vragen voor al die kinderen die opgroeien in armoede. Ik ben me heel bewust dat er mensen en gezinnen zijn die het met veel minder moeten doen en daar heb ik heel veel bewondering voor. (Tips zijn erg welkom).

Waar doe ik het niet voor? Ik doe het niet om te bewijzen dat ik het wel kan, of dat het me makkelijk af gaat. Dat gaat het me namelijk niet. Ik vind het nu al zwaar en dan heb ik nog meer te besteden dan mensen die onder bewind staan.

En ik doe het al helemaal niet om te sparen. Ja, ik zal flink wat geld over houden na deze 100 dagen, maar dat geld ga ik niet aan mijzelf besteden. Dat doneer ik met veel liefde aan de stichting waar ik voor werk. Zodat het terecht komt bij diegene die het beter kunnen gebruiken.